Ο Αντώνης Κωνσταντάρας, ένας πολυδιάστατος δημιουργός που τα τελευταία 10 χρόνια δραστηριοποιείται ως δημοσιογράφος, μουσικός, podcaster, παρουσιαστής και παραγωγός, μοιράστηκε πρόσφατα σκέψεις του για την αντιμετώπιση των εγχώριων καλλιτεχνών από τον ανεξάρτητο μουσικό τύπο. Με πολύχρονη εμπειρία στη δημιουργία περιεχομένου για οργανισμούς όπως το VICE Media και το Nou-Pou.gr, αλλά και μέσω του καναλιού του στο YouTube “Delines Canal,” ο Κωνσταντάρας έχει αποδείξει την ικανότητά του να αναδεικνύει καίρια κοινωνικά και καλλιτεχνικά ζητήματα.
Εκτός από τις δημοσιογραφικές του δραστηριότητες, είναι μέλος του μουσικού σχήματος Strawberry Pills, με σημαντική καλλιτεχνική παρουσία στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Η φωνή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνδυάζει τη ματιά του δημοσιογράφου με τη βιωματική εμπειρία του καλλιτέχνη.
Στο άρθρο αυτό, θα εστιάσουμε στις καίριες παρατηρήσεις μέσα από μια αναλυτική ανάρτησή του για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι εγχώριοι καλλιτέχνες, την άνιση στήριξη που λαμβάνουν συγκριτικά με τους ξένους “local” καλλιτέχνες. Με βάση τις σκέψεις του, ανοίγει τη συζήτηση γύρω από τις δομές της μουσικής βιομηχανίας, τα στερεότυπα και τις προσδοκίες που επιβάλλονται στους μουσικούς από τον εγχώριο τύπο.
Στην ανάρτησή του εξετάζει τη συμπεριφορά ορισμένων ανεξάρτητων μουσικών μέσων στην Ελλάδα και εκφράζει την απογοήτευση του για τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι local καλλιτέχνες. Παρά το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι συχνά διαχειρίζονται δικά τους εγχειρήματα (όπως blogs, sites κλπ.) και γνωρίζουν τις δυσκολίες του χώρου, επιλέγουν να επικρίνουν έντονα τον «αδύναμο κρίκο» της μουσικής βιομηχανίας: τους ανερχόμενους καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας.
Οι επικρίσεις συχνά βασίζονται σε θέματα που αποκαλύπτουν έλλειψη κατανόησης. Κατηγορούνται επειδή θέτουν τιμές εισιτηρίων που δεν ικανοποιούν, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές συμφωνίες ή το κόστος διοργάνωσης. Δέχονται κριτική επειδή τα merch τους έχει υψηλότερη τιμή από την «επιτρεπτή», χωρίς να συνυπολογίζονται τα έξοδα σχεδίασης, παραγωγής και αποστολής. Ακόμα και όταν οι ανερχόμενοι καλλιτέχνες παίζουν ως support act, συχνά χωρίς πληρωμή, αντιμετωπίζονται υποτιμητικά, καθώς αυτοί που ασκούν κριτική παραδέχονται ότι δεν παρακολούθησαν το set τους επειδή άργησαν να φτάσουν.
Τέτοιες κατηγορίες γίνονται χωρίς κατανόηση του κόστους, των θυσιών ή των συνθηκών της μουσικής σκηνής. Οι θυσίες που απαιτούνται για τη δημιουργία μουσικής είναι πολλές, από αμέτρητες πρόβες, ταξίδια και οικονομικές επενδύσεις μέχρι τον περιορισμό της προσωπικής ζωής Ταυτόχρονα, παρατηρείται μια έλλειψη σεβασμού προς καλλιτέχνες που επιχειρούν να ανεβάσουν την ποιότητα της δουλειάς τους, με αποτέλεσμα να τους αντιμετωπίζουν ως «ψωνισμένους» ή «υπερβολικούς».
Κάτι άλλο που παραθέτει μέσα από την ανάρτησή του είναι η έντονη προτίμηση προς ανερχόμενους καλλιτέχνες του εξωτερικού, συχνά λόγω της αύρας «ψαγμενιάς» που συνοδεύει την προβολή τους, αγνοώντας τους local artists που επιτελούν εξίσου αξιόλογο έργο με τη δουλειά τους.
Καταλήγει με μια θετική προοπτική, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν εξαιρετικοί επαγγελματίες που στηρίζουν τη σκηνή και πως οι πλατφόρμες δίνουν πλέον στους νέους καλλιτέχνες τη δυνατότητα να επικοινωνούν απευθείας με το κοινό. Εκφράζει την ελπίδα ότι, με περισσότερη αγάπη, κατανόηση και δημιουργικότητα, η ελληνική σκηνή μπορεί να αναπτυχθεί όπως της αξίζει.
Δείτε εδώ την δημοσίευση του Αντώνη Κωνσταντάρα
The post Η Κριτική του Αντώνη Κωνσταντάρα για τον Εγχώριο Μουσικό Τύπο και την Αντιμετώπιση των Local Καλλιτεχνών appeared first on Rapnroll.gr.